Przejdź do treści

API.ERP — Wprowadzenie

API.ERP udostępnia dane i procesy systemów klasy ERP (FK, WMS, HR, ESM) w czterech trybach, w zależności od charakteru integracji.

Tryb Kiedy używać Charakter Dokumentacja
Żądaniowy (REST) Integrator potrzebuje konkretnych danych na żądanie (np. pobranie/zmiana pojedynczego zasobu) Synchroniczny, request/response Tryb żądaniowy
Rozgłoszeniowy Integrator chce dostawać pełną zawartość zasobu natychmiast po zmianie, bez odpytywania Asynchroniczny, push pełnego zasobu, sterowany zdarzeniami w systemach dziedzinowych Tryb rozgłoszeniowy
Notyfikacyjny Integrator chce tylko wiedzieć o zmianie (bez treści), a pełne dane pobiera na żądanie Asynchroniczny, push samego powiadomienia (awizo) — lżejszy wariant trybu rozgłoszeniowego Tryb notyfikacyjny
Raportowy Integrator potrzebuje dużych wolumenów danych analitycznych, poza modelem transakcyjnym Asynchroniczny, zlecenie → wynik w repozytorium integratora Tryb raportowy

Rozgłoszeniowy i Notyfikacyjny działają naprzemiennie — dla danego zasobu obowiązuje zawsze tylko jeden z nich, ustalony w ramach integracji.

Wszystkie tryby współdzielą ten sam model kanoniczny (zasoby, CodeableConcept, Reference, Identifier) opisany w Zasoby i Systemy kodowania — różni je wyłącznie sposób dostarczenia danych integratorowi, nie kształt samych danych.


Wspólny wzorzec: trzy role

We wszystkich trybach powtarza się ten sam układ ról:

  • Aplikacja integratora — konsument API, po stronie zewnętrznego systemu.
  • API.ERP — warstwa pośrednicząca, tłumacząca model kanoniczny na wywołania do systemów dziedzinowych i odwrotnie.
  • Systemy dziedzinowe (FK, WMS, HR, ESM) — źródła prawdy dla danych biznesowych.

Tryby różnią się tym, kto inicjuje przepływ (integrator w trybie żądaniowym i raportowym, system dziedzinowy w trybie rozgłoszeniowym i notyfikacyjnym) i gdzie ląduje wynik (bezpośrednio w odpowiedzi, w repozytorium zasobów, w repozytorium raportów integratora).

Odniesienia